26 wrzesień 2021, niedziela 18:19
Jak wspierać dzieci w powrocie do szkoły PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ewelina Winnicka   
poniedziałek, 14 czerwca 2021 00:00

Za nami trudny czas życia w izolacji, czas trudny dla dzieci, jak i dorosłych. W dobie pandemii wszyscy musieliśmy znaleźć się w nowej rzeczywistości. Dla  młodzieży z trudnościami w kontaktach z grupą, nieśmiałej, był to czas ulgi, złapania oddechu, dobrego  momentu na skupienie się na nauce. Natomiast dla tych, którzy doświadczają przemocy domowej, dla ekstrawertyków, uczniów towarzyskich, którzy mają potrzebę kontaktów rówieśniczych, był to czas kryzysu.  Dotykały nas obawy o zdrowie własne i bliskich, ograniczenie kontaktów z innymi, strach przed utratą pracy. W kryzysie znalazły się zarówno dzieci, jak i dorośli.Obecnie przyszedł czas na powrót do rzeczywistości szkolnej, murów szkoły, bezpośrednich kontaktów. Pracownicy Poradni przez okres pandemii pracowali stacjonarnie, w bezpośrednim kontakcie z dziećmi i ich rodzicami. Starali się udzielać wsparcia psychologiczno-pedagogicznego dla tych, którzy jej potrzebowali, czy to w formie porad dla rodziców, jak również terapii indywidualnych dzieci i młodzieży.

Przedstawiamy państwu wyniki ankiet przeprowadzonych wśród dzieci, nauczycieli i rodziców, naszego powiatu dotyczących obaw po powrocie z nauczania zdalnego.

Obawy dzieci, nauczycieli i rodziców  po powrocie do szkoły dotyczą  przede wszystkim:

  • lęku przed bezpośrednią konfrontacją z zadaniami podczas lekcji – sprawdzianami, odpytywanie na forum,
  • trudności związanych z obniżonym nastrojem, apetytem, snem – przestawienie rytmu dobowego,
  • lęku związanego  z kontaktami z rówieśnikami, akceptacją rówieśników,
  • zwiększonej drażliwości, nerwowości,
  • sprawdzaniem notatek w zeszytach,
  • braku motywacji do nauki – braku celu nauki.

Aby pomóc dzieciom w powrocie do szkoły warto zwrócić uwagę na :

  • okazanie wsparcia poprzez słuchanie i rozmawianie bez oceniania, bez udzielania rad, „kazań” i gotowych rozwiązań, ważna jest umiejętność aktywnego słuchania, bycia „tu i teraz”, okazywanie sygnałów zainteresowania,
  • podczas udzielania wsparcia tworzyć warunki do bezpiecznej przestrzeni do rozmowy – bez oceniania, krytykowania,
  • bycie uważnym na zmiany w zachowaniu dziecka – mogą one doświadczać obecnie różnych nieprzyjemnych dla siebie uczuć, być drażliwe, rozkojarzone, zamyślone, rozzłoszczone.

To co najważniejsze to zapewnienie o bezwarunkowym wsparciu, obecność, akceptacja, sformułowania typu  „ jestem przy Tobie”.

  • Zarówno rodzice, jak i nauczyciele powinni zatroszczyć się również o siebie. W sytuacjach niepewności, zagrożenia, dzieci szukają znaków  z otoczenia jak sobie radzić, jak się zachować. Mówi się o „psychologicznym  tlenie” – zadbaniu o siebie. Gdy ja dorosły będę go miał, będę miał zasoby by dać je innym. Nie bójmy się prosić o pomoc innych.
  • Pozwalajmy sobie na głębszą relację z naturą  - wyjścia z uczniami na spacery, do parku, lasu, na boisko szkolne, aktywność rodziców z dziećmi  na świeżym powietrzu, wspólne spędzanie czasu.

Zachęcamy,  by przejściu obecnej sytuacji  towarzyszyła empatia, zrozumienie, spokój, troska, słuchanie i współpraca.

Drogi Rodzicu, Nauczycielu pamiętaj, masz super moc. Tą mocą jest relacja, która może przenosić góry. W razie jakichkolwiek pytań, wątpliwości zachęcamy do kontaktu z Poradnią. Służymy pomocą i wsparciem.

 

 



Poprawiony: czwartek, 08 lipca 2021 21:14